ONWEER EN DE EERSTE TOEVALLIGHEDEN VOOR WERELDREIZIGER.

ONWEER EN DE EERSTE TOEVALLIGHEDEN VOOR WERELDREIZIGER.

Marko Smelt vertrek in tweede week van camping in Wertheim om zijn einddoel Taiwan te bereiken.

Hier volgen zijn verslagen.

Het is maandag 10-7-2017. Mijn eerste rustdag zit erop. Kijken wat deze nieuwe week brengt. Afgelopen nacht was best een beetje spannend. Lag al lekker te slapen. Maar door gerommel in de verte werd ik wakker. Het zal toch niet... Moet gelijk aan afgelopen week denken, die zware onweersbui in Montabaur. Als er zon eentje overtrekt, dan wordt mijn tentje een ballon. Airbourne!! Knijp hem stiekem toch een beetje. Gelukkig valt het mee. Het blijf bij gerommel, felle lichtflitsen en inslagen een stuk verder op. Wel is het inmiddels flink gaan regenen.

s ‘Morgens ben ik snel klaar en spring ik weer op de Santos. De temperatuur is niet te vergelijken met gisteren. En is met zo'n 15°C gekelderd. Prima fietsweer. Maar het is gelijk flink klimmen. Kan ook moet anders, stond aan de oever van de Main. Het landschap blijft maar glooien. Op-af. Fiets met het riviertje de Tauber mee. Door een erg mooi en rustig landschap. Maar opeens word ik bijna van de weg gereden. Het blijkt een auto met caravans te zijn. En jawel hoor, gele kentekenplaat. Werkelijk niet te geloven. Duitsers rijdens wel hard, maar ze rijden je niet van de weg. Daar kunnen veel automobilisten uit ons kikkerlandje nog een voorbeeld aannemen. Uit het niets doemt de camping op. Het is pal naast een boerderij. Herken gelijk een aantal bekende geluiden. Snel zet ik mijn tentje op. De buren, zijn een gezin uit Holten. Waar de man oud inwoner van Vroomshoop blijkt te zijn....,toeval??

Dinsdag 11-7.

Vertrek Mohrencamping Geslau.

Het heeft deze gehele nacht geregend. Gelukkig is het droog, wanneer ik mijn boeltje pak. Nog snel even langs de boer, voor een liter verse melk!!  Na een paar buien, knapt het weer op. Het zonnetje kom voorzichtig te voorschijn. Na een paar uurtjes op de fiets, kom ik door het stadje Heilsbronn. Ineens zie ik de fabrieken van Ortlieb. Wow denk ik, al mijn fietstas zijn van dat merk. Ik waag het erop, en fiets het terrein op. Bij de receptie moet ik zijn. Die vind ik weldra. Loop naar binnen, een volverbaasde vrouw kijkt mij aan. Kom eens mee naar buiten zeg ik tegen haar, in m'n beste Duits. Ze loopt met mij mee. Ik wijs haar op de Santos met al die tassen van.....,Ortlieb. Nu valt haar mond helemaal open.

Snel komen er meer geïnteresseerden. Ze vinden het geweldig. Als dan ook nog mijn reisdoel,T aiwan bekend maak kijken ze nog verbaasder. Super, waanzing, hoor ik ze zeggen. Krijg nog diverse cadeautjes en koffie aangeboden. Mijn dag kan al niet meer kapot. Dus als je fietstassen gaat aanschaffen, dan koop je de beste die er zijn, Ortlieb!! Ben nog maar weer een paar kilometer op weg, zie ik een bedrijfsbusje uit Nederland. Ergens aan een landweggetje, zijn ze aan het werk met ingraven van glasvezelbuizen. Moet toch even gedag zeggen. Vol verbazing kijken ze mij aan, als ik ze groet in het Nederlands. Wat niet zo'n gek op een fiets, hoor ik ze denken Zo vlak bij Nürnberg?? De voorwerker komt uit Losser, en is bekend met mijn familie. Die ook uit Losser komen.

Na ongeveer 116 km bereik ik de camping Sippelmuhle in Waltersberg. Lekker rustig .Er staat maar een tentje op het veld. En ja hoor, het is een ouder stel uit Grunning.(Groningen). Eerst even douchen. Dan even het restaurant opzoeken. Tot morgen!

© Dedemsvaartinvogelvlucht.nl - Nieuws uit de regio, alle rechten voorbehouden.