Marko Smelt negeert spreuk de soep wordt nooit…. en verbrand zijn mond.

Marko Smelt negeert spreuk de soep wordt nooit…. en verbrand zijn mond.

BIJ DE LOKALE HOUTSNIJDER OP DE THEE EN EEN PAN VOL MET MEER DAN 3000 VLIEGUREN.

6 oktober 2017 - Zhangzhou Shi, China

Woensdag,4-10. Vertrek hotel in Changting,China.

Het was mij wat, gisteren. Het heeft toch wel enige moeite gekost, om een kamer te vinden. Vind je er eindelijk ééntje, dan duurt het inchecken een eeuwigheid. Het heeft wat tijd en geld gekost, ( het was voor Chinese begrippen, duur te noemen). Maar er is een ontbijt, daar neem ik het dan ook maar even van, haha. Zo,n wereldfietser, als mij kan heel wat op, ;-)Tegen 08:00 zit ik op de fiets. Het gaat verder in oostelijke richting, via de G-319. Net buiten het stadje, loopt het ineens vast. Wat is dat?? Ze zijn bezig met het bouwen van een nieuwe brug. Er zit niets anders op, dan maar rechtsomkeer te maken. Moet terug de stad in, om daar een brug te vinden, waar ik de rivier kan oversteken. Dit alles is mooi kloten, mede doordat ik het gevoel heb, dat er niets van een omleidingsroute werd aangegeven. Dit kan natuurlijk ook te maken hebben, met dat Chinese schrift. Daar kan ik helemaal niets van maken, haha. Gelukkig valt het mee, na een paar kilometer zit ik aan de andere kant van de rivier. De 319 komt weer in zicht. En al snel zit ik weer op de goede weg. Maar de wegwerkzaamheden zijn nog niet voorbij. Het asfalt is verdwenen, en de weg is zowaar veranderd in een heus hobbelpad. Gelukkig ben ik op de fiets, kan bijna overal komen en de meest slechte wegen zijn vaak geen probleem. Dus ik kachel maar rustig verder, het zal heus wel weer beter worden. En ja hoor, na een paar kilometer, gaat het ineens over een nieuwe en gladde asfalt laag. Het weer is ook goed, vandaag. Er zit een dik pak bewolking voor de zon, daardoor is het niet meer zo heet en klef, als voorafgaande dagen. Gelukkig maar! In een dorpje maak ik even een kleine stop. Een lokale slager, biedt zijn vlees wel op een hele bijzondere manier aan. Ze staan achter een tafel, zo langs de kant van de weg. Op deze tafel liggen grote hompen met vlees, zo open en bloot, zonder enige koeling. Veel klandizie heeft de slager niet. De enigen, die wel belangstelling blijken te hebben, is een hele zwerm vliegen. Het is eigenlijk te bizar voor woorden,... De vliegen nemen het ervan, geef ze eens ongelijk, hahaha. Fiets inmiddels tussen de bergen, van echte steile stukken is nog geen sprake. Op de één of andere manier, weet de chinees deze goed te omzeilen. De weg slingert daardoor wel enorm, extra kilometers zijn een logisch gevolg. Toch maar liever, wat extra kilometers. Een boerin is bezig, met het "uitlaten", van haar jongvee. Ze laat de kudde gewoon langs de kant van de weg grazen. Eén van de beesten, besluit maar om het hazenpad te nemen, en gaat ervandoor. Hoppa, het dier gaat zo de weg op. Als de boerin dit alles in de gaten krijgt, gaat ze hollend, zwaaiend met een tak, achter het dier aan. Uiteindelijk weet zij het ontsnapte dier weer bij de kudde te voegen. Net op tijd, daar komt weer zo,n aftandse Chinese vrachtwagen aan. Luid toeterend komt ie voorbij, het kan ook haast niet anders. Een vrachtwagen die hier niet toetert, bestaat hier niet. Een wel erg irritante gewoonte. Na 90 kilometer is het welletjes, voor vandaag. Een plaats voor de overnachting is in 1x gevonden. Wat een verschil, met gisteren. Het hotel bevind zich, in een klein plaatsje met de mooie naam; Xingquanzhen. Het valt mij op, dat het vinden van een hotelkamer, in zo,n klein stadje, veel beter gaat dan in de grote stad. Een tip voor de volgende keer, hahaha. De kamer ziet er netjes uit. Eerst maar even douchen. Als ik de douchedeur open doe, ben ik even stil. Wat is dat? Wat een joekel van een badkuip. Heb nog nergens een badkuip ontdekt, hier in China. En zit er dan wel ééntje in de kamer, dan is het een enorm gevaarte, hahaha. Heb de zwembroek mee, ga zo eerst maar even een paar baantjes trekken. Na het zwemmen, wordt het tijd om wat te gaan eten. Hoe het kan weet ik ook niet, het restaurant ziet er niet uit. Het ziet er vies en rommelig uit, zo als de meeste hier in China. Maar het eten is meer dan lekker te noemen. Naast het hotel zit het atelier en werkplaats van de lokale houtsnijder. Even een paar foto's maken, van deze bijzondere en mooie beelden. En daar word ik ook al snel uitgenodigd voor de thee, door de houtsnijder, himself. Ware kunstwerken, dat maakt deze man. Vele houtsnijwerken, zijn gemaakt van boomwortels en een deel van de stam. Erg creatief en apart om te zien. Neem plaats op een stoeltje, gemaakt van een boomstam. Al snel is daar ook de thee. Via een vertaalapp, kunnen wij ons toch iets of wat onderhouden. Ben zeer onder de indruk van zijn werk. Blijkbaar weet hij dit te waarderen en blijft maar bezig, met het inschenken van thee. De kopjes zijn ook wel wat aan de kleine kant, misschien kan ie beter een wat grotere mok nemen, haha. De thee smaakt wel sterk, en ruikt een beetje naar wiet. Het zal toch niet? Marko zo stoned als een garnaal,  oorzaak, thee, hahaha. Het lukt mij, om na verloop van tijd, afscheid te nemen. Kon maar niet wegkomen, bij de beste kerel. Zo vaak zal er ook wel geen buitenlander op bezoek komen, hahaha. De gastvrijheid is er nog, gelukkig maar. Wat een verschil met gisteren. Dan heb ik het niet, over alleen het weer. Het vriendelijke aandoende stadje doet mij goed.

Donderdag,5-10. Vertrek hotel in Xinquanzhen,China.

Het is 06:30. Verrek, wat is dat weer? Wat een enorm geknal, daar buiten. Het lijkt wel, dat de 3e wereldoorlog is uitgebroken en Poetin zijn zinnen heeft gezet op China. Of zou het een verdwaalde raket uit Noord Korea zijn, die hier is ingeslagen? Maar het is een local, die heeft besloten om nog wat overgebleven vuurwerk, van nieuwjaarsnacht tot ontploffing te brengen, de idioot. En daar gaat weer een nieuwe lading, van die mortieren, wat een geknal. Die chinezen houden er wel erg vreemde gewoonten op na, moet ik zeggen. Nu ik toch wakker ben, kan ik mij alvast aankleden en met oppakken beginnen. Al lekker vroeg, ben ik op weg. Net als gisteren is het bewolkt. Dat ziet er goed uit, denk ik bij m,n eigen. Niet dat warme en broeierige. Met vergelijking, met gisteren is het nu wel flink klimmen. Toch is het allemaal te behappen, hopelijk blijft het zo, tijdens het vervolg van mijn reis door China. Het is wel heel erg druk op de weg, waar komt al dat verkeer toch vandaan? Gisteren was het zo rustig, en nu is het net andersom. Zal er een snelweg afgesloten zijn? Na de het doorkruisen van Longyan, neemt de drukte gelukkig weer af. Het landschap ziet er wel erg indrukwekkend uit. Bergen, volop in het groen, een rivier die de loop van het dal volgt. Erg mooi! In Shizhongzhen, moet zekers weer een hotel te vinden zijn. Het is nog zo,n 30 kilometer fietsen. Na een flinke klim, bereik ik dit stadje. En net als het zo moet zijn, is het bij de eerste keer vragen, raak! Ook het inchecken verloopt zonder problemen. De kamer bevindt zich helemaal bovenin het gebouw. Het laatste stukje naar boven, gaat via een stalen trap. Het is net een penthouse. De kamer ziet er erg netjes uit. Zo op de 7e etage heb ik een mooi uitzicht over het stadje. Het lijkt wel, dat ik vandaag nog niet genoeg hoogtemeters heb gemaakt. Traplopen, tot aan de 6e etage. En dan is daar ook nog die mooie stalen roltrap op, haha. s'Avonds word ik uitgenodigd door de hoteleigenaar, voor het warme eten. Zo,n aanbod sla ik natuurlijk niet af. En al snel zit ik aan een ronde tafel, samen met de hoteleigenaar, zijn gezin en ouwe lui. Het eten wordt geserveerd op een rond plateau, dat kan draaien. Dit plateau bevind zich in het midden van de ronde tafel. Het lijkt wel op een uit de klauwen gewassen pick-up. Als je wat anders wilt opscheppen, draai je gewoon even aan het plateau, net zo lang, tot je pan met het gewenste eten voorbij komt. Mijn oog valt op een pan gevuld met "cockpitten en landingsgestellen" Er zal al gauw voor 3000 vlieguren in deze pan liggen. Wat neem ik? De kippekop of de -klauw? (tenen) Of zal ik beiden nemen? Weet wat beters, neem gewoon de hele pan, hahaha. Het ziet er toch wel bizar uit. Zo,n pan vol met gebraden/gekookte kippekoppen en -klauwen. Sla deze pan maar over. Dit wordt mij toch iets te gortig. Ze hebben het goed met mij voor, en denken dat zo,n "arme" fietser bijna verhongerd is. Ze blijven mij maar voeren, van kippepoten, vlees, salade, broccoli, rijst, enz. Gelukkig blijft de eerder genoemde pan met inhoud mij bespaard, hahaha. Ook wordt er mij een kom met rijstesoep voorgezet. Dat ziet er wel lekker uit. Met behulp van de bekende slurplepel, neem ik een hap. Dat had ik beter niet kunnen doen. Wauw, wat is dat heet. En de hap rijstesoep beland zo weer, van waar het vandaan kwam, hup zo de kom weer in. De anderen zien dit gebeuren, en hebben het niet meer en ze liggen krom van het lachen. Zelf kan ik de humor er ook wel van inzien. De soep wordt nooit zo heet gegeten, als dat ie wordt opgediend,....? Dat ging voor mij deze keer niet op. Deze avond is toch best bijzonder te noemen. Gastvrijheid in China, top!!

Voor foto’s klik op: http://endless-road1909.reislogger.nl/foto/algemeen

© Dedemsvaartinvogelvlucht.nl - Nieuws uit de regio, alle rechten voorbehouden.